Perusahaan Listrik Nasional Presentasi
Hari esoknya aku di bawa ke PLN Bali. Buat Presentasi untuk bebarang yang aku jaga di Region nii.
Aku kalau buat presentation , biasalaa. Bahasanya, rujak. Kejap cakap Indo, (macam aku cakap ngan Bibik). Kejap cakap English, ser-low-ly (macam aku cakap dengan Ah Yee Kominih). Nampak sangat tak pro. Hapa-hapa laa.
Bagi aku bahasa tuu penting. Tapi, yang lebih penting, isinya. Apa yang aku nak sampai kan, kesampaien.
"Bapak2 sekalian, saya amat gembira serta berbesar hati, sekiranya 100 persen, apa yang saya ingin sampaikan di sini, bapak dapat menangkap 80 persen aja. Saya cuba sedaya upaya untuk menerangkan secara jelas. Saya minta maaf sekiranya bahasa yang saya gunakan di sini serupa rujak ci-ngur. Kadang kala berbahasa Malay-Indo. Kadang English, Bercampur-campur gitu yaa.."
Rujak Ci-ngur (hidung Sapi)
Satu, lagi kalau aku buat presentasi, aku suka benor kalau participants tuu joint aku sekali. Kalau tak, hmmm ngantoklaa jawabnya. Aku sokmo encourange Q&A. Jump right away.
No Point of Stopping anybody to particpate. Lagi banyak bertanya kali syiok. Tapi kalau kat Asia Selatan nii sokmo participants diamm ajer. Dormant.
Baik Vietnam. Baik Siam, Baik Indo..
Elok ajer semua participant tuu dah really warm up. Kali Pak Nyoman, boss dari planning, bersuara.
" Bapak Jo,. saya ada satu soalan. Kalau desain dari Swiss Co. itu panta*nya Ae-Dae-Oh itu selalu nya mudah jatuh yaa..?"
Terkedu jap aku. Putting up a straight face. Aku pun jawab.
"Iyaaa, Pak Nyoman. Panta* memang se-gitu. Desain nya memang dibuat untuk mudah jatuh. Supaya proteksinya mudah berjalan. Yaaa."
Tengokkan muka Pak Nyoman, rasanya dia puas hati kott, dengan jawaban aku tuu
Hmmmm.
Labels: 50 - 50, kelija, PLN, Urlaub, while waiting


