Criter Lepas Hujan

Satu petang, nak dekat Maghrib aku ngan Arip ddudok kat lluar, lepas hujan. Saja2 laa, nak menikmati angin nyaman. Lepas Hujan ion2 negative kan banyak. Rasa macam nyaman, enak, selesa, sedaaaap gitu.. Sejuuk tapi takder la sejuk sampai mengigil. Angin pun, cam sepoi2 bahasa tuu..

Arip ni, bila dok ngan dia nii, adaaa sajer nak tanya. He's a good boy.

"Abah, abah.,, Kenapa Tuhan kejap bukak, kejap tutup air Hujan. Kejap kang ada hujan, Kejap kang ada panas. Kejap kang panas, Kejap kang hujan.."

Adoi..., bila kena soklan cam nii, aku selalu laa tengok kiri, tengok kanan, tengok belakang. Ataupun, dengar betol2. Aleh kan pendengaran kat kat dapor. Ataupun kat ruang tamu. Manalah tau Maam ada dekat2. Suwoh Arip gi tanya Mama ajer. Scanning and attentively listening my surroundings. Cheh, Maaam takdork kelihatan !!

Think Jo, thiiinnnk !!!!. Scratch, scratch, scratccchh. I think, that was the best I could muster.

"Kalau hujaan ajer selalu, tak boleh laa pokok nak tumboh. Asyiik basah ajer tanah. Kalau asyik panas ajer, kering laa pokok, tak boleh la nak keluar bunga." he he, boleh ker macam niiii ??

I need to educate myself more laaaa..

"Owh" Arip as before, kalau dia dah puashati dengan jawaban tuu, nii lah yang dia akan cakapkan.."Owh!!"

"Nanti kalau keluar bunga. Arip nak petik laa... Arip nak kasi Mama"

Whoa ho ho !! Mana anak aku sorang belajar nii. Dengar tuu, romantikkaan. Nak kasi Mama dia bunga.


Sapa dok ghoyak Jo tak romantik nii ?? Jo nii act ajer tak romantik. Tu hah, Arip is the prove. He's got my Gene.